Spacerowicze

POSKRAMIAMY LEKCYJNYCH SPACEROWICZÓW
– program oddziaływań dla uczniów klas I-III SP.

Tworząc indywidualny program oddziaływań dla ucznia określmy konkretnie zachowanie problemowe, ustalmy do jakiego realnie możliwego dla danego ucznia zachowania program ma doprowadzić. Nie stawiajmy wygórowanych celów, których osiągnięcia dla ucznia z określonymi trudnościami jest bardzo trudne czy wręcz niemożliwe. Dowiedzmy się na czym uczniowi zależy,co jest dla niego nagrodą. Zwykle strata nagrody jest bardziej dotkliwa niż otrzymanie kary. Pamiętajmy, że dzieci różnią się od siebie możliwościami, temperamentem, na czym innym im zależy. Stąd konkretna nagroda dla konkretnego ucznia. Chwalmy dziecko, gdyż każda nawet minimalna poprawa zachowania przybliża go do celu. Dawajmy kolejne szanse. Nie oczekujmy cudów – bądźmy cierpliwi, konsekwentni, wyrozumiali, przyjaźni. Jeżeli procedura nie przynosi oczekiwanych efektów, porozmawiajmy z uczniem, co sprawia mu trudność i zmodyfikujmy program. Pamiętajmy, iż włożony wysiłek i czas w stworzenie i zrealizowanie programu na pewno zaprocentuje w przyszłości.  

PROBLEM:  6 letni Jaś w trakcie lekcji chodzi po klasie i zaczepia inne dzieci.

Co jest nagrodą dla ucznia*: Siedzenie w pierwszej ławce.
*Nagrodą może być siedzenie w ławce z ulubionym kolega/koleżanką.

Cele realne*:

  • Uczeń w trakcie jednej lekcji siedzi w ławce. Może wstać max 1 raz.
  • Uczeń w trakcie jednej lekcji nie rozmawia z kolegami. Nauczyciel może zwrócić mu uwagę 1 raz.

*Należy dostosować ilość upomnień do możliwości ucznia. Być może  uczeń będzie potrzebował np. 3 upomnień. Ograniczmy czas – aby dziecko zakosztowało nagrody a nie przyzwyczaiło się do jej braku. Zagwarantuje to w przyszłości większą dbałość o utrzymanie nagrody. Kolejne lekcje są kolejną szansą na poprawę zachowania.

Zasady:

  • Chłopiec rozpoczyna lekcje od siedzenia w pierwszej ławce.
  • Jeżeli w trakcie lekcji wstanie z ławki nie proszony więcej niż 1 raz zostaje przesadzony do ostatniej ławki.
  • Jeżeli w trakcie lekcji zostanie mu zwrócona więcej niż jeden raz uwaga, że rozmawia z innymi zostaje przesadzony do ostatniej ławki.
  • Kolejną lekcję chłopiec rozpoczyna od siedzenia w pierwszej ławce.
  • Konsekwencją negatywną – tzw. wygaszeniem zachowań niepożądanych jest strata możliwości siedzenia w 1 ławce do końca danej lekcji.
  • Konsekwencją pozytywną – tzw. wzmocnieniem aprobowanego zachowania będzie siedzenie w 1 ławce oraz uzyskanie pochwały od nauczyciela.

Zadania nauczyciela:

  • Rozmowa z chłopcem – umowa na zachowania, które gwarantują mu siedzenie w pierwszej ławce. Dla tego ucznia siedzenie w pierwszej ławce jest nagrodą. Chłopiec ma mieć poczucie, iż umowa ma mu pomóc w utrzymaniu się w pierwszej ławce, a także da okazję nauczycielowi do pochwalenia go. „Jasiu chcę pomóc Ci siedzieć w pierwszej ławce….”. Pokazanie korzyści ze zmiany zachowania. Wytłumaczenie zasad umowy. Danie szansy uczniowi na wprowadzenie swoich pomysłów do programu np. określenie czy potrzebuje 1 czy 3 upomnień. Łatwiej będzie mu dostosować się do zasad, których był współautorem.
  • Zorganizowanie przestrzeni w sali aby była do dyspozycji pierwsza i ostatnia ławka.
  • Gdy chłopiec wstanie po raz pierwszy, zwrócić mu krótko uwagę i przypomnieć co się zdarzy jak jego zachowanie się powtórzy – „Jasiu  wstałeś z ławki, to twój pierwszy raz, następnym razem będziesz musiał przesiąść się na ostatnią ławkę”.
  • Gdy chłopiec będzie rozmawiał z innymi dziećmi, zwrócić mu krótko uwagę i przypomnieć co się zdarzy jak jego zachowanie się powtórzy – „Jasiu rozmawiasz, to twoje pierwsze upomnienie, następnym razem będziesz musiał przesiąść się na ostatnią ławkę”.
  • Przesadzenie chłopca zaraz po złamaniu zasad umowy. Nie komentowanie, opisanie faktu:„Jasiu po raz drugi wstałeś z ławki/ po raz drugi rozmawiasz z kolegą, przesiądź się na ostatnią ławkę”.
  • Po lekcji pochwalić Jasia za czas jaki wytrzymał w 1 ławce – „Jasiu super, udało Ci się siedzieć w pierwszej ławce 10 min”.  Udzielenie wsparcia „Trzymam kciuki abyś na następnej lekcji wytrzymał 15 min”.
  • Uczeń będzie chciał sprawdzić czy nauczyciel wyciągnie konsekwencje prawdopodobnie na 1, 2 lekcji wprowadzenia programu, a także na 1 lekcji kolejnych dni. KONSEKWENTNIE POWTARZAĆ PROCEDURĘ.

Autorka programu Julita Kulik – psycholog dziecięcy.

Jeśli Twoje dziecko, Twój uczeń ma podobne trudności, a powyższe  zasady nie działają, bądź chcesz dowiedziec się więcej zapraszamy na konsultację psychologiczną.